Home

Laatste week!
Maandag:

Week 14 en 15!

Het heeft weer even geduurd, maar hier is de een na laatste weblog… nog 3 dagen project, 2 dagen Kampala en dan verlaat ik het mooie Uganda….

Na het spannende Koninginnedag was het weer tijd om terug te gaan naar ons geliefde stadje. Ik moet zeggen dat we allemaal helemaal kapot waren van het gereis en de warmte. We zijn ook vroeg op bed gegaan, want de komende dagen stond in teken van ‘worldmappers’ scholieren van een middelbare school die een leuk gesubsidieerd schoolreisje hebben.

Woensdag;

We hebben vandaag gefunctioneerd als tourgids door onze stad. Branda die met haar familie op reis is besloot ook even te kijken in Rakai. Erg leuk dat ze kwam kijken naar de plek waar ik heb geleefd en al mijn ervaringen heb opgedaan.Het was een erg leuke dag en ik weet zeker dat ze het niet gauw zullen vergeten!

Donderdag:

Week 13

Deze week was even anders dan alle voorgaande weken. Zoals ik in mijn vorige weblog heb verteld ben ik deze week bij Chedra geweest.

Maandag 23-4
Vandaag zijn de nieuwe vrijwilligers aangekomen. Ons project wordt vergezeld met een nieuwe dame! Helaas ben ik er deze week niet, dus ga ik pas volgende week echt kennis maken. Maar ik gok dat het wel weer gezellig gaat worden! Na een dag rondhangen in het zonnetje heb ik aan de eind van de middag Angela geassisteerd met het geven van een les over condoomgebruik en besnijdenis.

Week 12
Tjonge jonge, mijn laatste maand gaat in. Waar blijft de tijd? In plaats van vooruit denken begin ik al achteruit te denken en heimwee te kweken. Het land heeft mijn hart veroverd en ik vind het jammer dat ik alweer moet gaan. Ik ga overal al anders naar kijken wetend dat ik straks weg ben. Het wordt nog extra hard genieten deze maand!

Week 10,11

het heeft even geduurd, maar daar is die dan!

2-4
Deze dag hebben we even lekker aan onszelf gedacht. Na een zware week en korte nachten vonden wij het tijd voor een dagje vrij. We hebben de hele dag helemaal niks uitgevreten en de middagen lekker op de wc doorgebracht. Het eten hier blijft slecht vallen, maar gelukkig kost een rolletje wc-papier niet veel. Voor de rest heeft Kim ons vermaakt en hebben we aangifte gedaan bij het politiebureau. Helaas heeft het weinig geholpen, want ’s avonds werden er stenen tegen onze ramen aangegooid en klom er weer iemand richting ons raam. Gelukkig kwam de politie binnen een paar minuten en heeft de man verjaagd. Wel grappig, want ze komen hier met 5 man sterk gewapend met een schoffel, kruiskop en knuppel. Ik voelde me gelijk weer veilig!

3-4

Week 9

Deze weblog wordt niet kort maar krachtig, dus pak een kop koffie en ga er voor zitten!

27-3
Vandaag zijn we de dag begonnen met niks doen. Helaas hebben we tot 13.00 stort regen gehad, dus dan kan je niks beginnen. Doordat we in het weekend grote boodschappen hebben gedaan hadden we nu de ruimte voor een uitgebreide maaltijd. En wie kan er nou beter koken dan namasokkie? Nja, ahum… het was goed te eten! Hollandse sperziebonen rijstprut, prima te doen en erg voedzaam. Nadat het was opgeklaard zijn we naar het ziekenhuis gelopen om te kijken of er nog wat spannends gaande was, nou en vielen wij niet even met de neus in de ‘boter’…

Week 8…. Op de helft!

Na een weekje Zanzibar was het toch weer acclimatiseren in Uganda. Het heeft even geduurd, maar ik ben wel weer gewend aan de steenkoude ranzige douche, kakkerlakken, vieze straten en boda ritjes. Maargoed, ik wil het eigenlijk ook nog niet missen!

Ik beloof, deze blog wordt kort maar krachtig

19-3
Vandaag zijn we met volle moed naar het ziekenhuis vertrokken. Nja, we waren een beetje lui dus al met al zijn we pas om 13.00 vertrokken, maar goed. Het was erg rustig in het ziekenhuis, dus wat doe je dan? Dan ga je maar bloedprikken op elkaar. Enige nieuws van deze dag is dat mijn bloedgroep O positief is, lekker boeiend zeg maar.

20-3

Week 6 en 7!
Het is al even weer een tijd geleden, maar ik had gewoon even geen zin om te typen! Dus vandaar nu alles maar in één keer, sorry alvast voor de lap tekst.

5-3-12
Vandaag zou dan eindelijk de week van outreach gaan beginnen. We waren er allemaal helemaal klaar voor en zaten om 0900 paraat bij het ziekenhuis. Na 2.5 uur wachten, irriteren en mopperen werden we het kantoor ingeroepen en verteld dat het allemaal niet door ging… Nou dan wordt je wel een beetje flauw van de Afrikaanse mentaliteit!! Vandaar dat we ons klaaguurtje hebben geopend en hebben aangegeven wat ons dwarszat. Nou ze hebben beloofd verandering te brengen, maar ik vrees dat het niet gebeurd… wel heb ik dringend gevraagd om nieuwe matrassen, want slapen op een lattenbodem maakt je humeur niet beter!

6-3-12

Em Dag mensen!

Tjonge, week 5 is alweer voorbij.. waar blijft de tijd! Ben blij dat ik nog lang niet naar huis ga, al lijkt het soms wel al dichtbij te komen. Ik wil nog lang geen afscheid nemen van dit mooie land met de lieve en leuke mensen.

Doordat we weer eens geen stroom, internet of wat dan ook hadden is de weblog iets vertraagd...

Weekend! 19-2

WEEKEND!
Leuk om iedereens reactie te lezen, doet me goed dat er mensen aan mij denken! Zal leuk zijn als er wat reacties bijkomen, aangezien er 1200 op mijn weblog hebben gekeken;)

Vrijdag 10-2

6-2
Maandag, begin van de week dan behoor je het toch rustig aan te doen?! Hier komt het volgende schokkende verhaal.
Vanochtend zouden we opgehaald worden door de dokter. Hij moest ook vanuit masaka komen en dat schilt ons weer centjes voor de taxi. Maar de plannen werden gewijzigd en hij heeft een taxi naar ons gestuurd. Geen idee dat die beste man in de taxi voor ons kwam, dus we bleven heerlijk zitten. In plaats van dat die okko vraagt of wij naar Kyotera moeten gaat hij gewoon weer in de auto zitten. 30 minuten later komt de eigenaar van het hostel eraan of wij naar Rakai moeten, want er stond een taxi voor ons klaar…….. tjonge jonge, hoezo zij hebben de tijd en wij de klok?

Marjorie heeft mij gevraagd de onderstaande foto's op haar weblog te plaatsen. De internetfaciliteiten in Uganda zijn minder dan hier vandaar dit verzoek.

Gerard (vader van...)

Dag iedereen!

1-2

Vandaag alweer 5 dagen in Uganda en wat maak je een boel mee. Jeetje, waar zal ik eens beginnen. Vandaag zijn we officieel begonnen op het project. Beetje onwennig zonder begeleiding wandelen naar het project waarbij we ondertussen werden aangestaard, uitgelachen, maar ook vriendelijk werden ontvangen. Wij mzungu’s zijn van de tijd en waren natuurlijk stipt om 8.45 op de plaats van bestemming. Bijna niemand was nog aanwezig, dus dan maar lekker buiten zitten wachten tot er leven in de brouwerij komt. Uiteindelijk hebben we om half 10 de arts gespot en hebben we samen visite gelopen bij de patiënten. Dit was een erg bijzondere ervaring. De arts was erg met ons begaan en wilde precies weten of het in Nederland ook zo gebeurde en of de zorg daar ook zo wordt geleverd. Nou mnr de dokter op alles kan ik nee antwoorden.

Dag mensen!!

We zijn dan eindelijk in Uganda!